Logo

Aug 20 2026 | २०८३, भाद्र ४गते

राज्यबाट सहयोग नपाएपछि फेरि मातृभूमि छाडे ‘धुर्मुस’

राज्यबाट सहयोग नपाएपछि फेरि मातृभूमि छाडे ‘धुर्मुस’

चितवन :  चर्चित हास्य कलाकार सीताराम कट्टेल ‘धुर्मुस’ले राज्यबाट अपेक्षित सहयोग नपाएपछि आफू फेरि मातृभूमि छाड्न बाध्य भएको बताएका छन्।

चितवनमा निर्माणाधीन गौतम बुद्ध अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट रंगशालाको निर्माणका क्रममा सिर्जित ऋण भार र अधुरो सपनाका कारण उत्पन्न समस्या समाधानका लागि राज्यका विभिन्न निकायमा पटक–पटक आग्रह गर्दा पनि सहयोग नपाएको उनले बताएका हुन्।

आफ्नै देशमा केही गरौँ र मातृभूमिलाई योगदान दिऔँ भन्ने उद्देश्यले छोरीसहित नेपाल फर्किएर दुई महिनासम्म समस्या समाधानका लागि निरन्तर प्रयास गरे पनि राज्यले आफ्नो आवाज नसुनेको उनको गुनासो छ।

उनका अनुसार समस्या समाधान हुनुको साटो रंगशालासँग सम्बन्धित १५ करोड रुपैयाँ विनियोजित बजेटसमेत भरतपुर महानगरपालिकाबाट फ्रिज हुने अवस्था आएको छ। रंगशालासँग जोडिएको १८ करोड ४३ लाख रुपैयाँको ऋण भार, अधुरो सपना र पीडा बोकेर पुनः मातृभूमिबाट फर्किनुपरेको उनले बताएका छन्।

‘आफ्नै देशमा न्याय खोज्दा आफ्नै आवाज बेवारिसे भएको अनुभूति भएको छ,’ कट्टेलले सामाजिक सञ्जालमा लेखेका छन्।

देशमा इमानदारीपूर्वक केही गरौँ र आफ्नै माटोलाई केही दिऔँ भन्ने सपना बोकेर १० वर्ष समाज र राष्ट्रका लागि समर्पित हुँदा राज्यबाट पाएको व्यवहारप्रति उनले दुःख व्यक्त गरेका छन्।

यद्यपि, राज्यले कुनै दिन आफ्नो पीडा बुझ्ने र समयले सत्य बोल्ने आशा भने उनले अझै नछाडेको बताएका छन्। संघर्षको मूल्य बुझिने र आफ्नै देशमा न्याय खोज्नेहरूको आवाज दबिनुपर्ने अवस्था अन्त्य हुने दिनको प्रतीक्षामा रहेको उनको भनाइ छ।

कट्टेलले चाँडै फेरि आफ्ना शुभेच्छुकसँग भेट हुने आशा व्यक्त गर्दै सबैप्रति माया र सम्मानसमेत प्रकट गरेका छन्।

धुर्मुसको स्टाटस 

यो पटक त १००% हामीले न्याय पाउनेछौँ, आफ्नै माटोमा दुःख–सुख साट्नेछौँ र पहिलेजस्तै फेरि हजुरहरूलाई हँसाउनेछौँ भन्ने ठूलो सपना बोकेर छोरीसहित मातृभूमि फर्किएको थिएँ।
दुई महिना…
अथक प्रयास गरेँ।
राज्यका ढोका–ढोका पुगेँ।
न्यायको आशामा राज्यलाई गुहारेँ।
तर न राज्यले मेरो आवाज सुन्यो, न त आफ्नो पीडा मन खोलेर सुनाउने अवसर नै पाएँ। समस्या समाधान हुने त कुरै भएन, उल्टै १५ करोड विनियोजित बजेटसमेत भरतपुर महानगरपालिकाबाट फ्रिज हुने अवस्था आयो।
१८ करोड ४३ लाखको भारी, अधुरा सपना र मनभरिको पीडा बोकेर आफ्नै मातृभूमिबाट फेरि फर्किन बाध्य भएको छु।
आफ्नै देशमा न्याय खोज्दा आफ्नै आवाज बेवारिसे भएको अनुभूति भएको छ।
देशमा इमानदारीका साथ केही गरौँ, आफ्नै माटोलाई केही दिऔँ भन्ने सपना देख्नेहरूको नियति सायद यस्तै हुँदो रहेछ।
१० वर्ष आफ्नो उर्वर समय समाज र राष्ट्रका लागि समर्पण गर्दा राज्यबाट पाएको प्रोत्साहन सायद यही होला।
मन निकै भारी भएको छ।
ओठ कापेका छन्।
आँखा रसाएका छन्।
तर हृदयको कुनै कुनामा आशा अझै बाँकी छ।
कुनै दिन राज्यले सम्झिनेछ।
समयले सत्य बोल्नेछ।
हाम्रो पीडा सुनिनेछ।
त्यो दिन हाम्रो संघर्षको मूल्य बुझिनेछ।
अनि मात्र हामीभित्रको देशभक्ति भावनाको कदर हुनेछ।
र त्यो दिन आफ्नै देशमा न्याय खोज्नेहरूको आवाज दबिनुपर्ने छैन।
त्यही दिनको पर्खाइमा हामी रहनेछौँ।
चाँडै फेरि हजुरहरूसँग भेट हुनेछ भन्ने आशामा…
मुटुभरिको माया र सम्मान हजुरहरू सबैलाई। ❤️

प्रतिक्रिया दिनुहोस
सम्बन्धित समाचार

© 2026 All right reserved to saurahaonline.com | Site By : Sobij

© 2026 All right reserved to saurahaonline.com | Site By : Sobij

नयाँ अपडेट